Η ελληνική γλώσσα στο διάβα του χρόνου: Το ειδικό λεξιλόγιο της φιλοσοφίας (Μέρος Β')

Live εικόνα Αθήνας από το Αστεροσκοπείο Πεντέλης

Σχεδόν αίθριος

6.5 °C

54%

ΑΡΧΙΚΗ

pentelikonews.gr

Πολιτισμός - Τουρισμός

Προσαρμοσμένη αναζήτηση Google

ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

Η ελληνική γλώσσα στο διάβα του χρόνου: Το ειδικό λεξιλόγιο της φιλοσοφίας (Μέρος Β')
Ημερομηνία: Σήμερα 27/1/2026, 10:08 - Εμφανίσεις: 13

Η γέννηση του φιλοσοφικού λεξιλογίου των αρχαίων Ελλήνων, η σταδιακή διαμόρφωση της περίφημης φιλοσοφικής ορολογίας τους, ήταν απόρροια συγκεκριμένων συνθηκών, ουσιαστικών δηλαδή προϋποθέσεων που ώθησαν τους εκπροσώπους της πρώιμης αρχαϊκής φιλοσοφίας στην ενασχόληση με το πρόβλημα της ουσίας της φύσης.

Οι διδασκαλίες των πρώτων ελλήνων φιλοσόφων, των αποκληθέντων φυσικών (Φυσικών δόξαι είναι ο τίτλος του μεγάλου έργου του Θεόφραστου που αναφέρεται σε αυτούς), βασίστηκαν εν πρώτοις στα όσα ανέφεραν για τη φύση και τη δημιουργία του σύμπαντος οι παλαιοί ποιητές, όπως ο Ησίοδος, ο πατέρας του διδακτικού έπους (η Θεογονία του συνιστά μια πρώτη απόπειρα εκλογίκευσης και συστηματικής οργάνωσης στον τομέα της θεολογικής σκέψης και της γένεσης του κόσμου).

Έτσι εξηγείται και το γεγονός ότι στο στοχασμό τους ενυπάρχει μέχρις ενός σημείου η θεολογία – με άλλα λόγια, το πρόβλημα της ουσίας της φύσης είναι σε κάθε περίπτωση και πρόβλημα παρουσίας του θεϊκού μέσα σε αυτήν.

Ένας άλλος υποβοηθητικός παράγοντας ήταν η προγενέστερη διανόηση και η συναφής με εκείνη γλώσσα.

Κατ’ αρχάς, πολυάριθμες λέξεις στην προ της φιλοσοφίας (άλλως πως μη φιλοσοφική) γλώσσα εξέφραζαν τις έννοιες της αντίληψης και της γνώσης: ρήματα όπως το γιγνώσκω, το επίσταμαι, το μανθάνω, το νοώ, το οίδα και το συνίημι, αλλά και ουσιαστικά όπως η γνώμη, η γνώσις, η δόξα και η επιστήμη.

Πέραν τούτων, στην εμφάνιση και ανάπτυξη της φιλοσοφικής σκέψης συνέβαλαν καθοριστικά οι ποικίλες μορφές, χρήσεις και σημασίες του ρήματος ειμί στην πέραν της φιλοσοφίας γλώσσα.

Το ειμί, ως γνωστόν, λειτουργεί κατ’ αρχήν ως υπαρκτικό (που δηλώνει ύπαρξη) και ως συνδετικό (που ενώνει το υποκείμενο ή το αντικείμενο με το κατηγορούμενο, με σκοπό να αποδοθεί ορισμένη ιδιότητα) ρήμα, αλλά παρουσιάζει επιπροσθέτως μια ευρεία γκάμα εννοιολογικών αποχρώσεων (παραδείγματος χάριν, ζω ή υπάρχω στη ζωή, είμαι πραγματικά ή στ’ αλήθεια και όχι φαινομενικώς, υπάρχω διαρκώς).

Ο καίριος ρόλος του συγκεκριμένου ρήματος οφείλεται στην άμεση συσχ...

Πηγή/Περισσότερα: in.gr

Μείνετε σε επαφή μαζί μας: